|
|
|
|
Treść dokumentu: Gdańsk, 8 lutego 2005 roku Urząd Zamówień Publicznych Biuro OdwołańAl. Jana Ch. Szucha 2/4 00-582 Warszawa sygn. UZP/BO/RO/9284/2808/05 dot. UZP/ZO/0-227/05 Odpowiedź na odwołanie Działając w imieniu Fundacji Theatrum Gedanense w Gdańsku, będącej organizatorem konkursu architektonicznego na Koncepcję Architektoniczną Teatru nawiązującego do „Teatru Elżbietańskiego” w Gdańsku, składam niniejsze pismo celem ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w odwołaniu wniesionym przez Studio S – Biuro Architektoniczne Michał Szymanowski w Krakowie. Zarzuty te uważam za bezzasadne, w związku z czym wnoszę o oddalenie przedmiotowego odwołania. Uzasadnienie Na wstępie należy wyjaśnić, że konkurs architektoniczny na Koncepcję Architektoniczną Teatru nawiązującego do „Teatru Elżbietańskiego” w Gdańsku, jak wskazuje już sama jego nazwa, jest konkursem na koncepcję architektoniczną, a nie na projekt architektoniczny. W założeniu nie jest to więc konkurs na spełniające określone normy dzieło budowlane, czyli gotowy projekt budowlany spełniający wszystkie przewidziane prawem normy, lecz na dzieło sztuki, które dopiero ma stać się w przyszłości podstawą wykonania projektu spełniającego określone wymogi. Dlatego w warunkach konkursu wyraźnie zaznaczyliśmy, że celem konkursu jest wyłonienie pracy najlepszej, to znaczy takiej, która spełnia przede wszystkim cechy dzieła architektury, a nie budownictwa. Ogólnie mówiąc, architektura tym różni się od budownictwa, że potrafi sama siebie uzasadnić, to znaczy każdy element obiektu spełnia nie tylko funkcję konstrukcyjną czy użytkową, lecz wskazuje na sieć relacji z innymi elementami i poprzez owe relacje uzasadnia swoje miejsce w całości konstrukcji, a także tłumaczy swój kształt, wielkość, kolorystykę, proporcje itd. Dzieło architektury wie, dlaczego istnieje, i jest w stanie nam to powiedzieć, podczas gdy dzieło budownictwa takiej wiedzy nie przekaże. Jest co najwyżej funkcjonalne. Dzieło budownictwa jest przewidywalne, dzieło architektury - jeśli jest sztuką - nie. Dlatego konkurs stawiał sobie za cel pozyskanie artystycznej koncepcji, co było w jego warunkach podkreślone. Projekt koncepcyjny nie jest zaś projektem końcowym, budowlanym, a tym bardziej wykonawczym, więc zarówno organizator jak i uczestnicy świadomi byli, że od koncepcji do kształtu końcowego projektu prowadzi długa droga, podczas której możliwe są rozmaite zmiany, dotyczące szczegółów technicznych czy funkcji, użytych materiałów, wyznaczonych proporcji czy proponowanej kolorystyki (itd.). Wobec powyższego, kwestią zasadniczej wagi dla organizatora konkursu był przede wszystkim pomysł - idea, która w sposób bezdyskusyjny utożsamia dzieło z założonymi celami realizacyjnymi. Chodziło o wybranie dzieła, które wnosi autentyczne wartości, a których oryginalność wynika z trafnego odczytania cech miejsca, zrozumienia istoty zadania i kreatywnej definicji przestrzennej przedmiotu zamówienia. Tak więc, najbardziej istotny był tu aspekt kreatywny, zawarty w wartościach ponadczasowych, estetycznych. Brano oczywiście pod uwagę również możliwości realizacji przedstawionych projektów, ale ponieważ konkurs dotyczył koncepcji, trzymano się tu przede wszystkim zasady zdrowego rozsądku, czyli możliwości późniejszej adaptacji przedstawionej wizji do prawa budowlanego. Trudno przecież posądzać organizatora i przyszłego inwestora o to, że wbrew rozsądkowi i ku własnej zgubie wybrałby i nagrodził dzieło, którego nie da się zrealizować. Aby zapewnić obiektywną i fachową ocenę nadesłanych prac, organizator powołał międzynarodowy sąd konkursowy, w skład którego weszli przede wszystkim architekci, a także reżyser teatralny i historyk teatru. Organizator oddał pełnię mocy decyzyjnej w ręce tego ciała, w którym miał zaledwie jednego przedstawiciela. Co więcej, pragnąc uniknąć wszelkich podejrzeń o stronniczość, powołał czterech sędziów z zagranicy i trzech spoza swojego regionu (z Gdańska było jedynie dwóch sędziów, w tym jeden przedstawiciel organizatora). Przed powołaniem pełnego składu, większości sędziów organizator nie znał osobiście. Większość sędziów nie znała też siebie nawzajem i poznali się dopiero podczas inauguracyjnego posiedzenia. Takie postępowanie, którego Ustawa nie wymaga, świadczy o tym, że sposób przebiegu konkursu zgodny był z jej duchem, gdyż przypuścić można, iż celem ustawodawcy było z jednej strony zapewnienie konkurencyjności, z drugiej zaś obiektywnych zasad oceny prac. Ponieważ organizatorem konkursu nie był ani SARP ani Izba Architektów, uniknięto zarzutu stronniczości wynikającej z solidarności środowiskowej i towarzyskiej (organizator po prostu nikogo ze startujących w konkursie nie znał). Pod tym względem konkurs uważamy za wzorcowy. Dodać też można, że większość z prac nadeszła z zagranicy. Aby umożliwić uczestnikom konkursu stworzenie prac jak najpełniej odpowiadających celowi konkursu, tj. jak najlepiej wpisujących się w przestrzeń historyczną miasta, do jego warunków został załączony obfity materiał informacyjny, historyczny i konserwatorski. Ważnym elementem warunków konkursu była Część D – Materiały wyjściowe do projektowania, Załącznik nr 6, Wytyczne Konserwatorskie, które w sposób obszerny określiły m.in. uwarunkowania urbanistyczno-krajobrazowe, uwarunkowania w zakresie kształtowania struktury architektonicznej oraz uwarunkowania w zakresie ochrony niematerialnych wartości kultury, które należało spełnić w projekcie koncepcyjnym. To na tych zapisach oparte zostały kryteria oceny prac konkursowych, gdyż one, a nie perfekcyjna zgodność formy prezentacji i przepisów budowlanych, przesądzają o istocie konkursu i trafności rozstrzygnięć sądu konkursowego. Również w kryteriach oceny prac konkursowych w przewadze znalazły się zapisy, które przede wszystkim jednoznacznie odnoszą się do wkomponowania architektury w przestrzeń miasta, konieczności nawiązania do tradycji historycznej miejsca (Szkoła Fechtunku i występy teatrów angielskich w Gdańsku w XVII w.) oraz walorów estetycznych i poziomu koncepcji architektonicznych co przesądziło o rozstrzygnięciach przyjętych przez sąd konkursowy. Kryteria oceny prac zostały podane w warunkach konkursu (cz. A 6.1) i zgodnie z nimi, sąd konkursowy miał poddać ocenie w szczególności: a) sposób wkomponowania architektury Teatru w przestrzeń miasta, b) odniesienia do tradycji Szkoły Fechtunku i występów teatru elżbietańskiego w Gdańsku, c) poziom koncepcji architektonicznych, ich oryginalność i walory estetyczne, d) wartość użytkową zaproponowanych rozwiązań funkcjonalnych i technicznych, e) realność realizacji projektu. Powyższe kryteria – wbrew twierdzeniom odwołującego się – były przestrzegane i każda z prac otrzymywała zróżnicowaną ilość punktów przyznawaną w odniesieniu do poszczególnych z nich, zgodnie z hierarchią ważności tych kryteriów przyjętą przez sąd konkursowy. W szczególności, odpowiednio mniejsza ilość punktów przyznawana była w przypadku odstępstw od podanych przez organizatora konkursu założeń do projektowania (na marginesie – odstępstwa te sąd konkursowy stwierdził w przypadku praktycznie wszystkich zgłoszonych prac). Ostateczna ocena prac, stanowiąca podstawę przyznania nagród, została natomiast dokonana po porównaniu sumy punktów przyznanych danej pracy za wszystkie kryteria. Stąd, prace o wyższych walorach estetycznych i artystycznych mogły uzyskać wyższą ocenę globalną, pomimo np. mniejszej ilości punktów za realność realizacji projektu. Doceniając bowiem wagę spełniania wymogów formalnych i proceduralnych, w fazie koncepcji najważniejsza rolę odgrywają znaczenia ponadczasowe w dziele, które ma powstać. Należy również wyjaśnić, dlaczego stwierdzone przez sąd konkursowy odstępstwa od podanych przez organizatora konkursu założeń do projektowania, które – jak zostało to już wskazane – zostały stwierdzone w przypadku praktycznie wszystkich zgłoszonych koncepcji architektonicznych, nie spowodowały odrzucenia żadnej z prac z udziału w konkursie. Otóż, po wnikliwym zapoznaniu się z tymi pracami, bazując przede wszystkim na merytorycznej wiedzy fachowej swoich członków, sąd konkursowy uznał, że wszystkie one, po dokonaniu niezbędnych poprawek nadających się do wprowadzenia bez istotnych zmian koncepcji architektonicznej jako takiej, mogą stanowić podstawę wykonania projektu budowlanego przyszłej inwestycji. Z tego też względu, stwierdzone w pracach odstępstwa od wytycznych, które bez trudu można skorygować, i które z reguły towarzyszą większości projektów koncepcyjnych, czy uchybienia formalne nie zmieniające istoty rozstrzyganych problemów, nie mogą stać się pretekstem do unieważnienia konkursu, tym bardziej, że jednym z zadań sądu konkursowego zapisanym w warunkach (cz. A pkt 6.5g) było „…opracowania wytycznych dla prac wyłonionych do dalszego postępowania…”. Przewidziano więc i założono już znacznie wcześniej konieczność wprowadzenia zmian i poprawek w nagrodzonych pracach. Z powyższych względów, powoływanie się przez odwołującego się na inne kryteria (np. zgodności z polskim prawem budowlanym, która oczywiście będzie istotna na dalszym etapie projektowania, ale nie na etapie koncepcji!) jest w przypadku przedmiotowego konkursu nieuzasadnione. Rzecz nie polega też na tym, że jeśli odrzuci się nagrodzone prace, to na ich miejsce "wskoczą" inne: żadna z innych prac nie otrzymałaby nagrody ani wyróżnienia, a organizator nie dostrzegł żadnej możliwości przyszłej realizacji któregokolwiek z pozostałych propozycji. Nie ma tu sytuacji przymusowej, polegającej na tym, że inwestor pozyskał fundusze i musi je wydać w określonym terminie. Dlatego składanie protestu w imię utraconej pierwszej nagrody i kontraktu na realizację jest pozbawione wszelkich podstaw (poza subiektywnym przekonaniem składającego protest), gdyż nawet jeśli nagrodzonych prac w konkursie by nie było, dzieło protestującego nie uzyskałoby niczego, co w opinii jego twórcy mu się należy. Można przypuszczać, że podobne przekonanie o swoich pracach mogłoby mieć wielu uczestników konkursu. W tym konkretnym wypadku jest ono całkowicie bezzasadne (nikt z sędziów nie proponował pracy p. Szymanowskiego do nagrody, czy choćby wyróżnienia). Jerzy Limon Prezes Fundacji Theatrum Gedanense _________________________________________________________________________ UWAGI SZCZEGÓŁOWE DO ODWOŁANIA WNIESIONEGO PRZEZ ARCH. MICHAŁA SZYMANOWSKIEGO Ad. Uzasadnienie I (dotyczy składu sądu konkursowego) Sędzia konkursu arch. Marcin Gawlicki posiada uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w tym do sporządzania projektów architektonicznych wszelkich obiektów budowlanych (nr 869/Gd/82). Tym samym, zgodnie z art. 101 ust. 5 ustawy Prawo zamówień publicznych, posiada odpowiednie kwalifikacje umożliwiające ocenę zgłoszonych prac konkursowych. Warunki konkursu w części A pkt 2.1.1 /a określają, że uczestnikami konkursu mogą być wykonawcy, którzy „… są osobami fizycznymi posiadającymi uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń…”. Taki warunek merytoryczny spełnia arch. M. Gawlicki. Przynależność do Izby Architektów, określona w części A pkt 2.1.1/d warunków konkursu dotyczy osób, które w imieniu uczestnika wykonywać będą prace konkursowe i jest, podobnie jak inne zapisy dotyczące ubezpieczenia i zdolności kredytowej, elementem formalnej, a nie merytorycznej oceny prac. Podkreślić należy, że udział w pracy sądu konkursowego i merytoryczna ocena prac, do której dr inż. arch. Marcin Gawlicki posiada pełne uprawnienia i kwalifikacje, nie może być utożsamiana z członkostwem w Izbie Architektonicznej koniecznym do fizycznego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Niezależnie od wyżej przedstawionej kwestii inni sędziowie konkursu posiadają stosowne uprawnienia do oceny prac np. arch. Wojciech Grabianowski, działający od lat w Niemczech, którego kwalifikacje zawodowe spełniają wymóg określony w art. 59 „art. 12a. 1. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, mówiący że „…samodzielne funkcje techniczne w budownictwie…mogą również wykonywać osoby będące obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, które posiadają prawo wykonywania czynności odpowiadających samodzielnym funkcjom technicznym w budownictwie w innym kraju…” Podobnie dwóch pozostałych członków Sądu z zagranicy, Gaetano Pesce i Ben Bolgar, to architekci. Nie można ich dyskredytować tylko dlatego, że nie są członkami polskiej Izby Architektów. Niezależnie od powyższego zwracam uwagę, że podniesienie w.w. zarzutu w odwołaniu jest nieuprawnione w kontekście braku tego zarzutu w tekście wcześniejszego protestu. Zgodnie bowiem z przepisem art.191 ust. 3 ustawy Prawa zamówień publicznych, „…zespół arbitrów nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w proteście…”. Ad. Uzasadnienie II (dotyczy pracy Renato Rizzi) Sąd konkursowy skorzystał z Pkt. A / 7.2.2 Warunków konkursu mówiącego o tym, że sąd konkursowy może zmienić rodzaj nagród. Doceniając ogromne walory pracy, szczególnie w kontekście przestrzeni historycznej miasta, postanowiło przyznać jej nagrodę specjalną. Uwagi szczegółowe: Cz. A pkt 1,5 – wyjście poza określone działki sąd konkursowy potraktował jako twórczy manifest autora, który chciał w ten sposób przedstawić swoją wizję architektoniczną dotyczącą nie tylko samego teatru, ale i otaczającej ją przestrzeni historycznej. Oczywistym jest, że realizacja inwestycji może mieć miejsce tylko na działce należącej do inwestora i o tym także pamiętał sąd konkursowy, jednak stwierdził, że możliwe jest dostosowanie koncepcji do granic inwestycji bez istotnych zmian tej koncepcji jako takiej. W rozstrzygnięciach sądu przeważyły w tym przypadku zapisy warunków konkursu związane z kryteriami oceny prac konkursowych (cz. A 6.1 a, c), a dotyczące w szczególności kluczowych kryteriów odnoszących się do sposobu wkomponowania architektury Teatru w przestrzeń miasta oraz poziomu koncepcji architektonicznych, ich oryginalności i walorów estetycznych. Cz. A pkt 1.6 – warunki konkursu mówią w tym punkcie, że celem konkursu jest wyłonienie najlepszej koncepcji Teatru. Koncepcja taka oczywiście nie może być tożsama ze spełniającym wszystkie wymogi prawa projektem budowlanym. Spełnienie szczegółowych wymogów budowlanych nie było nigdy przedmiotem konkursu. Cz. A pkt 3 koszt realizacji obiektu określony w tym punkcie odnosi się do szacunkowej wartości inwestycji i uzależnionej od niej procentowo wartości dokumentacji projektowej. W tym celu umieszczono go w warunkach konkursu. W kryteriach oceny prac konkursowych nie zostały zawarte odniesienia do ceny realizacji inwestycji, gdyż nie było to przedmiotem konkursu. W tym przypadku zachodzi ponadto okoliczność wynikająca z treści zapisu art. 191 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych dotycząca zarzutów, które nie pojawiły się w złożonym wcześniej proteście. Trzeba jeszcze podkreślić, że projekt Renato Rizzi tworzy czerpiącą z tradycji miejsca i charakteru funkcji oryginalną wizję o niepowtarzalnym wyglądzie artystycznym i ponadczasowej formie. Skala budowli i tworzona nowa struktura przestrzeni są inspiracją do uporządkowania zdegradowanego otoczenia Starego Miasta, jednocześnie wpisując się w jego urbanistyczny porządek. Jest to zatem projekt ważny nie tylko dla przyszłego inwestora ale i dla miasta i jego mieszkańców. Prostota przestrzeni teatralnej w połączeniu z regułami tradycyjnego teatru Elżbietańskiego i sceny pudełkowej oddaje w sposób najbardziej wierny ducha historycznego wnętrza teatru. W sposób twórczy przetworzone otoczenie teatru zawierające funkcje pomocnicze pozwala zachować właściwą skalę obiektu, równocześnie stwarza warunki do przeprowadzenia wielu wydarzeń o charakterze kulturalnym w optymalny sposób (wystawy, galerie, konferencje). Rozwiązanie to daje również niezależność i dowolność aranżacji przestrzeni pomocniczych w zależności od charakteru spektaklu czy widowiska. Projekt może być zrealizowany poprzez etapowanie i poszerzenie terenu inwestycji. Sąd konkursowy nagradzając tę pracę, jednocześnie zalecił podjęcie przez inwestora poszukiwania rozwiązań o charakterze formalnym umożliwiających realizację. Obok pracy o tak znaczącym ładunku intelektualnym i estetycznym, pracy, która może stanowić istotny impuls dla rozwoju Gdańska, być jego artystyczną wizytówką, wielka atrakcją turystyczną, żaden sąd konkursowy nie mógłby przejść obojętnie. Ad. Uzasadnienie III (dotyczy pracy Design Engine Architects Ltd) Cz. A pkt 1.5 – uwaga związana z zarysem granic działki, dotyczy nieznacznego górnego fragmentu rampy zjazdowej do garażu podziemnego. Zdaniem sądu konkursowego jest to drobny szczegół techniczny, które bez najmniejszego uszczerbku dla koncepcji może zostać łatwo skorygowany na etapie przygotowania projektu budowlanego. Cz. A pkt 4.1 – uwaga związana z brakiem rysunków elewacji jest niesłuszna, gdyż praca zawiera rysunki elewacyjne w takim zakresie, który w pełni tłumaczy przyjętą koncepcję architektoniczną. Warunki konkursu (cz. A pkt 4.1.1. d) nie precyzują ilości rysunków elewacyjnych pozostawiając to do decyzji uczestników konkursu. Uwaga dotycząca rysunku kondygnacji podziemnego garażu w skali 1:100 jest nieuzasadniona, gdyż na podstawie przedstawionych rysunków można w całości rozpoznać proponowane rozwiązania funkcjonalne. Cz. A pkt. 1.6 – uwaga dotycząca spełnienia wszystkich norm projektowych nie może być uzasadniona na etapie koncepcji. Celem konkursu, przedstawionym w przytoczonym rozdziale warunków konkursu, było wyłonienie najlepszej koncepcji Teatru. Wszystkie uwagi dotyczące szczegółów technicznych i koniecznych do spełnienia norm budowlanych odnosić się mogą do projektu budowlanego, ale on nie był przedmiotem konkursu. Sąd konkursowy uznał, że wszystkie konieczne poprawki i uzupełnienia mogą być spełnione na dalszych etapach prac projektowych. Cz C pkt 4b – brak pudełkowej sceny włoskiej z odpowiednim zapleczem technicznym, podnoszony w odwołaniu jest nieuzasadniony, gdyż ten punkt regulamin konkursu wskazuje na „…zaprojektowanie możliwości zastosowania sceny z kulisami i odpowiednim zapleczem tzw. sceny „pudełkowej” z umieszczonymi naprzeciwko niej fotelami dla widzów…”. Taka możliwość uwzględniona została w przedmiotowym projekcie, co w pełni odpowiada wymaganiom konkursu. Problem ten był dyskutowany przez sąd konkursowy, który zaaprobował ten sposób potraktowania przestrzeni scenicznej. Ad. Uzasadnienie IV (dotyczy pracy biura Pippa Nissen – Nissen Adams LLP) Cz. A pkt 1.5 – dotyczy przekroczenia granic działki. Uwaga odnosi się zapewne do nieznacznego fragmentu budynku i rampy zjazdu do garażu w części wschodniej. Szczegół ten, wynikający bardziej z przyczyn technicznych niż błędu koncepcyjnego, bez trudu może być poprawiony w kolejnych etapach projektowania. Cz. A pkt 4.1 – koncepcja planu zagospodarowania terenu przedstawiona została w sposób, który w pełni wyjaśnia przyjętą koncepcję. Szczegół techniczny związany z podkładem rysunkowym zdaniem sądu konkursowego nie powinien przesądzać o dyskwalifikacji projektu, którego walory estetyczne i architektoniczne są jednoznacznie czytelne. Cz. C pkt 4b i 5 a,b,c,e,f,h – uwagi odnoszące się do zgodności z polskim prawem budowlanym są tak ogólne, że nie sposób odnieść się do nich szczegółowo. Istotą projektu jest przedstawienie, zgodnie z celem konkursu, najlepszej koncepcji Teatru. Ogólne uwagi dotyczące norm budowlanych, jak uznał sąd konkursowy, mogą zostać bez istotnych problemów uwzględnione na etapie przygotowania projektu budowlanego. Wobec powyższego, zdaniem Fundacji Theatrum Gedanense w Gdańsku, zarzuty zawarte w odwołaniu wniesionym przez Studio S – Biuro Architektoniczne Michał Szymanowski w Krakowie należy uznać bezzasadne, w związku z czym wnosimy o jego oddalenie.
Sąd konkursowy w składzie: Stanisław Deńko (Przewodniczący Sądu), Jerzy Limon, Gaetano Pesce, Ben Bolgar, Andrzej Wajda, Kazimierz Łatak, Marcin Gawlicki oraz Wojciech Grabianowski w obradach w dniach 7 – 10 stycznia 2005 r., spośród 38 zakwalifikowanych prac konkursowych nagrodził 3 prace. Wysokość wszystkich nagród jest równorzędna i wynosi 6 000 Euro dla każdego z zespołów. Sąd rekomenduje podjęcie przez Inwestora negocjacji ze wszystkimi nagrodzonymi zespołami. 
aby pobrać plik kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz "zapisz element docelowy jako"
Zakończony został proces naboru wniosków na Konkurs na koncepcję architektoniczną Teatru nawiązującego do „Teatru Elżbietańskiego” w Gdańsku.
PYTANIA I ODPOWIEDZI | |||||||||||
| « Poprzednia Strona (3/7) Nastepna » | |||||||||||
|
| Odwiedzin: 1759625 |