Odpowiedź Fundacji na protest arch M. Szymanowskiego

Treść dokumentu:

Rozstrzygnięcie protestu

dotyczącego wyników oceny prac konkursowych w Konkursie na koncepcję architektoniczną Teatru nawiązującego do „Teatru Elżbietańskiego” w Gdańsku

wniesionego w dniu 17 stycznia 2005 roku przez arch. Michała Szymanowskiego

Organizator konkursu, tj. Fundacja Theatrum Gedanense z siedzibą w Gdańsku, po wszechstronnej analizie zarzutów zawartych w proteście wniesionym przez arch. Michała Szymanowskiego, postanowił w dniu 21 stycznia 2005 roku oddalić przedmiotowy protest.

Uzasadnienie

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w proteście, przede wszystkim podkreślić należy, że przedmiotem postępowania konkursowego było wyłonienie najlepszych koncepcji architektonicznych, a nie projektów budowlanych. Wynikało to wyraźnie z kluczowych zapisów regulaminu konkursu zawartych w tytule – „Konkurs architektoniczny na koncepcję architektoniczną …” (A/1.1) oraz określeniu formy konkursu – „Konkurs jest międzynarodowym studialnym…” (A/1.3) i celu konkursu – „ wyłonienie najlepszej koncepcji Teatru…” (A/1.6). Koncepcja ta dopiero po negocjacjach pomiędzy inwestorem a autorem najlepszej pracy stać się ma podstawą wykonania projektu budowlanego. Nie musi zatem zawierać wszystkich gotowych rozwiązań, odpowiadających wszystkim wymogom technicznym i przeciwpożarowym itp., jak jest to wymagane w przypadku projektu budowlanego.

Powyższemu celowi konkursu odpowiadały ustalone kryteria oceny prac konkursowych (A/6.1), zgodnie z którymi Sąd Konkursowy miał poddać ocenie w szczególności:

a)     sposób wkomponowania architektury Teatru w przestrzeń miasta,

b)     odniesienia do tradycji Szkoły Fechtunku i występów teatru elżbietańskiego w Gdańsku,

c)     poziom koncepcji architektonicznych, ich oryginalność i walory estetyczne,

d)     wartość użytkową zaproponowanych rozwiązań funkcjonalnych i technicznych,

e)     realność realizacji projektu.

Powyższe kryteria były przestrzegane i każda z prac otrzymywała zróżnicowaną ilość punktów przyznawaną w odniesieniu do poszczególnych z nich, zgodnie z hierarchią ważności tych kryteriów przyjętą przez Sąd Konkursowy. W szczególności, odpowiednio mniejsza ilość punktów przyznawana była w przypadku odstępstw od podanych przez organizatora konkursu założeń do projektowania (na marginesie – odstępstwa te, niekiedy marginalne i mające charakter techniczny, Sąd Konkursowy stwierdził w przypadku w zasadzie prawie wszystkich zgłoszonych prac.) Ostateczna ocena prac, stanowiąca podstawę przyznania nagród, została natomiast dokonana po porównaniu sumy punktów przyznanych danej pracy za wszystkie kryteria. Stąd, prace o wyższych walorach estetycznych i artystycznych mogły uzyskać wyższą ocenę globalną, pomimo np. mniejszej ilości punktów za realność realizacji projektu. Doceniając wagę spełniania wymogów formalnych i proceduralnych, w fazie koncepcji najważniejsza rolę odgrywają znaczenia ponadczasowe w dziele, które ma powstać.

Dlatego przystępując do prac Sąd Konkursowy uznał, że kwestią zasadniczą jest ostateczny rezultat, a w tym przede wszystkim koncepcja artystyczna, pomysł - idea. Innymi słowy dzieło, które wnosi autentyczne wartości, a których oryginalność wynika z trafnego odczytania cech miejsca, zrozumienia istoty zadania i kreatywnej definicji przestrzennej przedmiotu zamówienia. Nie mógł ulec presji wymogów formalnych, wybierając dzieło przeciętne, pod względem formalnym poprawne, lecz nie wnoszące nic nowego, powielające panującą lub minioną modę.

Pomimo stwierdzenia w przypadku praktycznie wszystkich zgłoszonych koncepcji architektonicznych pewnych odstępstw od podanych przez organizatora konkursu założeń do projektowania, Sąd Konkursowy nie odrzucił żadnej z prac z udziału w konkursie. Po wnikliwym zapoznaniu się z tymi pracami, bazując przede wszystkim na merytorycznej wiedzy fachowej swoich członków, uznał bowiem, że wszystkie one, po dokonaniu niezbędnych poprawek nadających się do wprowadzenia bez istotnych zmian koncepcji architektonicznej jako takiej, mogą stanowić podstawę wykonania projektu budowlanego inwestycji.

Sąd wskazał jednomyślnie, poprzez swoje rozstrzygnięcie, dzieło, które wykracza daleko ponad przeciętność w kategoriach wartości artystycznych, ideowych oraz intelektualnych. Z wielką przykrością stwierdził brak tak znaczącego potencjału wartości w pozostałych pracach, także i w tych, które w większym stopniu spełniały wymogi formalne. Sąd również "zważył" charakter "usterek" w pracach wskazanych do nagrody, przeanalizował możliwość ich usunięcia i ocenił to w kategoriach normalnego procesu dostosowania koncepcji do spełnienia wymogów prawa budowlanego i innych przepisów w następnych fazach projektowania. Zgodnie bowiem z zapisem warunków celem konkursu było przestawienie koncepcji, która stworzyłaby  podstawę do wykonania projektu budowlanego.

Organizator konkursu od początku był świadom zawiłości problemu. Dał uczestnikom znaczną swobodę w zakresie odstąpienia od dosłownej repliki czy rekonstrukcji bryły teatru, nie podał parametrów wielkościowych pomieszczeń, pozostawiając to osądowi uczestników, dając im przy tym dużą swobodę w interpretacji funkcji teatru o bardzo specyficznym charakterze.

Odnosząc się do zawartych w proteście zarzutów, dotyczących poszczególnych nagrodzonych prac, organizator konkursu stwierdził, iż:

1) Praca zespołu „Design Engine Architects”

• „brak podstawowej wymaganej sceny pudełkowej z kieszeniami bocznymi”




• Nagrodzona praca przedstawia najbardziej oszczędne rozwiązanie sceny pudełkowej stosowanej wymiennie dla innych rozwiązań aranżacji sceny i widowni, co przedstawiono na dodatkowych szkicach. Problem ten był dyskutowany przez Sąd Konkursowy, który zaaprobował ten sposób potraktowania przestrzeni scenicznej.


• „brak światła w pokojach”




• Jest problemem o charakterze incydentalnym, gdyż przyjęte rozwiązanie architektoniczne zakłada oświetlenie znacznej części pomieszczeń poprzez przeszklenie płaszczyzny placu lub wytworzenie zagłębionego dziedzińca


• „rozwiązania sanitariatów”




• Przestrzeń przewidziana na węzły sanitarne jest na tyle duża, że można ją po niewielkich korektach dostosować do obowiązujących norm prawnych.


• „większość tych usterek jest niemożliwa do wyeliminowania…”




• Zdaniem Sądu Konkursowego nie można zgodzić się z tym stwierdzeniem; Sąd Konkursowy, zwracając uwagę na usterki uznał, że są one możliwe do poprawienia, bez znaczących zmian koncepcji projektowej, w kolejnych etapach projektowania.


• „zabudowa wykraczająca poza działkę narzuconą warunkami”




• Uwaga dotyczy nieznacznego górnego fragmentu rampy zjazdowej do garażu podziemnego, której przebieg może być skorygowany na etapie przygotowania projektu budowlanego.


• „brak wszystkich wymaganych rysunków”




• Zapewne chodzi o brak wszystkich rysunków elewacyjnych, co przy czytelnym założeniu koncepcyjnym polegającym na tym, że wszystkie elewacje są niemal jednakowe oraz przy jednoczesnym przedstawieniu szczegółów panelu elewacyjnego nie stanowiło zdaniem Sądu Konkursowego naruszenia regulaminu konkursu.

2) Praca zespołu Pippa Nissen – Nissen Adams LLP

• „ zabudowa wykraczająca poza granice działki wyznaczone warunkami”




• Uwaga dotyczy nieznacznego fragmentu budynku i rampy zjazdu do garażu w części wschodniej. Usterka ta bez trudu może być poprawiona w kolejnych etapach projektowania.


• „program użytkowy niezgodny z założeniami




• wielkość szatni i foyer – może być skorygowana, gdyż jest na to miejsce


• pomieszczenia administracyjne rozrzucone po całym budynku – to nie było zabronione w regulaminie konkursu, a może mieć to pozytywne znaczenia dla sposobu użytkowania teatru


• bez światła naturalnego – dotyczy kilku pomieszczeń i traktowane być może wyłącznie jako usterka graficzna, gdyż jest możliwość oświetlenia większości pomieszczeń


• sekretariat umieszczony w kuchni za bufetem restauracji – jest po prostu częścią zaplecza kuchennego niewłaściwie opisanym - zapewne miało być „office” czyli biuro menadżera kuchni, a jest „secretary office” - tak oczywisty błąd językowy w opisie pomieszczenia nie powinien budzić jakichkolwiek komentarzy, a tym bardziej powodować odrzucenia pracy.


• „niezgodność z polskimi przepisami, niespełnione wymagania przeciwpożarowe” wszystkie z dostrzeżonych usterek mogą być skorygowane na dalszym etapie projektowania.

3) Praca zespołu Renato Rizzi

Projekt tworzy czerpiącą z tradycji miejsca i charakteru funkcji oryginalną wizję o niepowtarzalnym wyglądzie artystycznym i ponadczasowej formie.

Skala budowli i tworzona nowa struktura przestrzeni są inspiracją do uporządkowania zdegradowanego otoczenia Starego Miasta, jednocześnie wpisując się w jego urbanistyczny porządek.

Prostota przestrzeni teatralnej w połączeniu z regułami tradycyjnego teatru Elżbietańskiego i sceny pudełkowej oddaje w sposób najbardziej wierny ducha historycznego wnętrza teatru.

W sposób twórczy przetworzone otoczenie teatru zawierające funkcje pomocnicze pozwala zachować właściwą skalę obiektu, równocześnie stwarza warunki do przeprowadzenia wielu wydarzeń o charakterze kulturalnym w optymalny sposób (wystawy, galerie, konferencje). Rozwiązanie to daje również niezależność i dowolność aranżacji przestrzeni pomocniczych w zależności od charakteru spektaklu czy widowiska.

Projekt może być zrealizowany poprzez etapowanie i poszerzenie terenu inwestycji.

Sąd Konkursowy rekomenduje pracę do podjęcia przez inwestora poszukiwania rozwiązań o charakterze formalnym umożliwiających realizację.

Obok pracy o tak znaczącym ładunku intelektualnym i estetycznym, pracy, która może stanowić istotny impuls dla zrównoważonego rozwoju Gdańska, żaden sąd konkursowy nie może przejść obojętnie.

Wobec powyższego, zdaniem organizatora konkursu protest wniesiony przez arch. Michała Szymanowskiego należało oddalić.

Od niniejszego oddalenia protestu przysługuje odwołanie. Odwołanie wnosi się do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w terminie 5 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia protestu, jednocześnie informując o wniesieniu odwołania organizatora konkursu. Złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

Odwołanie podlega rozpoznaniu, jeżeli uiszczono wpis. Dowód uiszczenia wpisu dołącza się do odwołania. Zgodnie z ogłoszeniem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o nowej wysokości wpisu od odwołania wnoszonego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz o rachunku bankowym, na który wpłaca się wpis, opublikowanym w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 11 stycznia 2005 r. (BZP nr 6 z dnia 11 stycznia 2005 r. poz. 1366), odwołanie winno być opłacone wpisem w kwocie 6 113 zł.

Jerzy Limon

Prezes Fundacji Theatrum Gedanense

drukuj 

Sąd konkursowy w składzie:
Stanisław Deńko (Przewodniczący Sądu), Jerzy Limon, Gaetano Pesce, Ben Bolgar, Andrzej Wajda, Kazimierz Łatak, Marcin Gawlicki oraz Wojciech Grabianowski
w obradach w dniach 7 – 10 styczeń 2005 r., spośród 38 zakwalifikowanych prac konkursowych nagrodził 3 prace.

Korzystając z możliwości jakie daje zapis Regulaminu Konkursu 7.2.2 mówiący o możliwości zmiany rodzaju nagród i ich wysokości Sąd postanowił przyznać Nagrodę Specjalną pracy opatrzonej numerem 255139 (autorstwa zespołu Renato Rizzi, Włochy) oraz dwie Nagrody Równorzędne pracom opatrzonym numerami 294418 oraz 379182 (odpowiednio autorstwa zespołów Design Engine Architects Ltd. Timothy Bradley oraz Pippa Nissen – Nissen Adams LLP, Wielka Brytania). Wysokość wszystkich nagród jest równorzędna i wynosi 6 000 Euro dla każdego z zespołów.

Sąd rekomenduje podjęcie przez Inwestora negocjacji ze wszystkimi nagrodzonymi zespołami.

Nagroda Specjalna - Renato Rizzi, Venice, Italy



Nagroda Równorzędna - DESIGN ENGINE ARCHITECTS LTD. Timothy Bradley, London, Great Britain



Nagroda Równorzędna - NISSEN ADAMS LLP Pippa Nissen, London, Great Britain